Κουλός Κουασιμόδος

Ούτε την καμπάνα δεν μπορούμε να χτυπήσουμε

AΧΤΑΡΜΙΞ 3

Μέσα απ’ τη ζέστα του σφαγείου και με στεφάνια δροσερά
Θ’ αναταμωθούμε μια τρελλή πρωτομαγιά
Και το πλυμένο σώμα πίσω απ’ τα λουλούδια θα ενωθεί
Σαν ζαλιστούμε απ’ των χορών μας το κρασί
Σε παραλίες σκουπιδοτόπων με κασσετόφωνα κι εγώ
Μια πολιτεία σωριασμένη έχω σκοπό
Όλα είναι τόσο τρομαγμένα μα τ’ αγαπάω ο φτωχός
Δώσ’ μου τα λόγια επιτέλους να μην είμαι μοναχός

Με τους παραπάνω στίχους και τη μουσική του Διονύση Σαββόπουλου ολοκληρώνεται η παράσταση «Αχταρμίξ 3» που είδα μόλις και προτρέπω όλους να πάνε να παρακολουθήσουν. Ο Σαββόπουλος είναι μια αμφιλεγόμενη προσωπικότητα, όχι όμως αδιάφορη και σίγουρα με σημαντικότατη τραγουδοποιία. Μέσα στο σύνολο του έργου του βρίσκουμε και τραγούδια για την ταινία Happy Day, του Παντελή Βούλγαρη αλλά και το θεατρικό έργο Αχαρνής, του Αριστοφάνη. Γνωστή ιστορία, η παραγγελία για τη μουσική αυτή είχε γίνει από τον Κουν, ο Σαββόπουλος επενέβη ριζικά, στον Κουν δεν άρεσε για την παράσταση αυτό που άκουσε και τελικά το έργο αυτό του Σαββόπουλου αυτονομήθηκε και βρίσκοντας τον δρόμο προς τη δημόσια έκφραση έγινε γνωστό και πολύ αγαπητό με τον τίτλο «Ο Αριστοφάνης που γύρισε από τα θυμαράκια«.

Η θεατρική ομάδα ΑΚΤΙΣ ΑΕΛΙΟΥ, από τη Θεσσαλονίκη, βασίστηκε πάνω σ’ αυτό το υλικό και προχώρησε πολύ παρά πέρα. Οι 5 καλλιτέχνες επί σκηνής κάνουν τα πάντα. Τραγουδούν, αφηγούνται, υποκρίνονται, παίζουν μουσική, χορεύουν. Αλλά αυτό από μόνο του δεν θα ήταν αρκετό για μια εξαιρετική παράσταση. Η τεχνική αρτιότητα, που δεν λείπει από τους σημερινούς ηθοποιούς, είναι κενή όταν δεν έχει κάτι ουσιαστικό να μας διηγηθεί. Στην περίπτωσή μας, όμως, οι συντελεστές έχουν συνειδητότητα για τα κείμενα που έγραψαν και μίλησαν στο κοινό. Αντιγράφω απόσπασμα από την ίδια την ομάδα:

«Με εκκίνηση τους Αχαρνής του Αριστοφάνη,
5 ηθοποιοί οδηγούν τους θεατές
σ’ ένα σατιρικό ολοκαύτωμα τις σύγχρονης ελληνικής πραγματικότητας
-ή ό,τι εκλαμβάνεται ως πραγματικότητα-
καταργώντας πλήρως κάθε θεατρική σύμβαση
-ή ό, τι θεωρείται θεατρική σύμβαση-
με στόχο την ανατροπή του πολιτικού σκηνικού
-ή ό, τι θεωρείται πολιτικό σκηνικό.»

Ο συνδυασμός αυτός, τεχνικής και ουσίας αποδόθηκε με μια ποικιλία ρυθμών που δεν σ’ αφήνει να βαρεθείς και κάνει τη μιάμιση ώρα παράστασης να κυλήσει νεράκι.  Ευρηματικές σκηνοθετικές λύσεις, αμεσότητα και ετοιμότητα των ηθοποιών απέναντι στις αντιδράσεις του κοινού, αλλά και γοητευτική αποστασιοποίηση κατά διαστήματα, όταν μας υπενθύμιζαν, με πολύ ωραίο χιούμορ, ότι βλέπουμε θέατρο. Οι μουσικές πολύ καλά θεατρικά εκτελεσμένες, πέρα από τα τραγούδια του Σαββόπουλου είχαν διανθιστεί και με διάφορα κομμάτια, όπως παροδοσιακά σκωπτικά αλλά και Talking Heads.

Καταευχαριστήθηκα την παράσταση, γέλασα αβίαστα, χωρίς όμως το γέλιο να είναι η μοναδική συναισθηματική κατάσταση που σε οδηγεί η παράσταση, ιδίως όταν περιδιαβαίνει από κεντρικά γεγονότα της πρόσφατης πολιτικής μας ζωής.

Το μοναδικό πρόβλημα είναι ότι αυτή είναι η τελευταία βδομάδα των παραστάσεων της ομάδας στην Αθήνα, οπότε έχετε πέντε ευκαιρίες να την απολαύσετε, από την Τετάρτη 13 Οκτωβρίου εώς την Κυριακή 20 Οκτωβρίου.
Χρήσιμες πληροφορίες:

Θέατρο: «Studio ΑΡΓΩ» (Ελευσινίων 15, Μεταξουργείο)
Παραστάσεις: Τετάρτη-Κυριακή, ώρα: 9.15μ.μ
Διάρκεια: 90΄
Εισιτήρια: 20€ και 15€ (φοιτητικό)
Πληροφορίες-Κρατήσεις: 210. 5201684

Advertisements

No comments yet»

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: